۱۳۸۹ دی ۱۱, شنبه

غم اهلی

بعضی وقتها یک غم نرم و قشنگ بدون دندونه های زبر روی وجودت چمبره می زنه و تو بی اینکه دلیلش رو بدونی لذت می بری از این سیطره و سلطه اش.امروز برای من از اون وقتهاست.
دلم می خواد بیخودی توی این غم غوطه بخورم و به تمام دوستداشتنی هام فکر کنم و عجیب دلم می خواد دوستی کنم و محبت و در کنارش تنها باشم ، تکیه بدم به شونه ای که بی دلیل کنارم هست و هر وقت که سر بلند کردم دیگه نباشه.
دوست دارم کسی کنارم باشه که لذت ببره از محبت و کنارش بودنم و بعدش دیگه فراموشش بشه همه چیز.
تمام این حس های عجیب همراه همین غم شیرین نامعلومه که من امروز حضورش رو دوست دارم و حضور بی تعلق دوست داشتنی ها رو.

۱۳۸۹ آذر ۱۵, دوشنبه

امر به معروف و نهی از منکر

این روزها بازار امر به معروف و نهی از منکر توی ادارات خیلی داغه . و من گیج شدم دوباره بین اینهمه تضاد و این همه قانون. واقعا رسیدیم به اون دوره که منکر معروف شده و معروف منکر یا نه این چیزهایی است که باید حل می کردیم.
یک عالمه چرا دارم. چرا از قوانین خدا. چرا از مرزهای بین آدمها. چرا از این همه مسک نفس ها.چرا از محدودیت ها.
این روزها باز هم گیجم اما راه خودم رو می رم .نمی دونم راه درست رو انتخاب کردم یا اون لوحه اونقدر زنگار گرفته که دیگه زدودنی نیست یا این وسوسه ها ...

۱۳۸۹ آذر ۸, دوشنبه

گاهی وقتها شعر هم می آید

حسی شبیه دلشوره

تمام لحظه های بی توام را پر کرده

و چیزی شبیه اضطراب

تمام ثانیه های انتظار آمدنت را

تو هر روز آمدنت ، حتمی است

و ماندنت با من- همیشه ناممکن

اضطرابم را پایانی است هر روزه

اما این حس شبیه دلشوره

حسی است ماندنی- در من - با نماندنت

برای همیشه
89/9/7

کتاب من

آدمها هم مثل کتابها مختلفند
یه کتاب کوچیک با یک عالمه نکته های بزرگ، یه کتاب بزرگ با نکته های کوچیک،یه کتاب به اندازه برای هر کسی یه سری نکته مهم و یک کتاب که بدون توجه به اندازه و نکته هاش، برای تو دوست داشتنی و خاصه که می تونه به دلیل این باشه که یک نکته ای داشته که تاثیر دائمی و همیشگی روی تو داشته و یا اینکه هر بار یه نکته جدید یا اینکه اصلا از ظاهرش، طراحی اش و کاغذ و بوش خوشت می یاد.
و من دوست دارم برای تو همین کتاب آخر باشم. خاص و دوست داشتنی با دلایل خاص تو.
3/7/89

۱۳۸۹ مهر ۲۵, یکشنبه

تاثیر

تا یه مادر نشدی نمی تونی بفهمی که چرا زنها بعد از مادر شدن اینقدر محافظه کار، ترسو و جون عزیز می شن و تا وقتی پدر نشدی نمی تونی بفهمی چرا مردها اینقدر خستگی ناپذیر و قوی می شن بعد از پدر شدن.

۱۳۸۹ مهر ۱۴, چهارشنبه

بهانه

این روزها چقدر بچه شده ام. این امروز لعنتی چقدر بچه شده ام .بهونه گیرو لجباز.بهونه بازیچه هامو می گیرم بهونه هم بازیهام.بهونه هرچی که نمی تونم داشته باشم.بهونه نازم رو کشیدن .اما اینجا اداره است جای بچه شدن و بچه بازی نیست. اینجا یه جای رسمیه.بدون مادر و پدر و برادری که ناز دختر کوچیکه رو بکشن. اینجا فقط مدیر هست و معاون و همکار و شاید هم یه دوست.بهانه دوستی دارم .دوستی عمیق دوستی خاص دوستی ...

چقدر بچه شده ام!!!

بهانه دستهای کوچک بچه ام را دارم. بهانه در آغوش گرفتنش و آرمیدنش. تا رسیدن به خونه راهی نیست اما نگه داشتن این پسر شیطون توی بغلم کار سختیه.

۱۳۸۹ مهر ۱, پنجشنبه

عکاسی

وقتی کارمند یه اداره لعنتی باشی یا یه کارمند لعنتی اداره دیگه کی فرصت می کنی که با فراغ بال عکاسی کنی، بنویسی ، بخونی ، زندگی کنی. کی ؟؟ اصلا کی به تو جسارت اینو داد که بری سراغ یه عشق قدیمی و دوربین دستت بگیری؟ اصلا کی میخوای بری دنبال سوژه هات؟ عکاسی خبری دوست داشتی نه؟ مستند؟ باید وقت بذاری بری دنبال خبر و سوژه. وقتشو داری نه؟ مخصوصاً صبحها که اکثر اخبار روز اتفاق می افته. خیلی رو داری که با این حال کارمندی رفتی دوربنم خریدی دختر

۱۳۸۹ شهریور ۷, یکشنبه

کارهای سخت

این روزها کارم خیلی سخته . داغون و خسته ام و نمی دونم چند روز دیگه طول می کشه.همیشه سخت ترین کارها برای من بریدن رشته های عاطفیه. کنار گذاشتن یک دوست، خراب کردن یک دوستی، دل بریدن از یک وابستگی و...
و این روزها سخت مشغول این کار لعنتی هستم و بدون اینکه بدونم به چه دلیل و چرا دارم این کار رو می کنم.

۱۳۸۹ مرداد ۱۲, سه‌شنبه

دوست داشتنی ها

آدمهایی هستند ساده و کم عمق که از سادگی شان هیچوقت گمان نمی کنی که روزی توی وجودت جوری رسوخ کنند که دلت بخواهد ساعتها برایشان حرف بزنی حتی حرفهای دم دستی و روزمره و همیشه دوستشان داشته باشی. آدمهایی که هیچ چیز خاصی از فلسفه های عجیب و غریب آدم هایی مثل ما ندارند هیچ دید و نگاه خاصی. هیچ تفکر عمیق و یا متفاوتی فقط آنقدر ساده اند که محبت شان یک جور غریبی توی دل آدم می نشیند و آدم جذب می شود درهمین سادگی دوست داشتنی و دلش نمی خواهد روزی از محبوب بودن برایشان دل بکند و برای همین تن می دهد به تمام سادگی ها و سطحی بودن ها.

۱۳۸۹ مرداد ۹, شنبه

دوستی های دردسر دار

یه وقتهایی آدم هر چی تلاش می کنه هر چی توی سر خودش می زنه که به یه آدم حالی کنه که کارش اشتباست و این اشتباه و اینکه دلیل اینهمه ناراحتیشو نمی فهمه چقدر آزار دهنده است نتیجه ای نداره جز اینکه آدم رو دورتر و دورتر بکنه و آدم مجبور شه که قید فهموندن به رفیقش رو بزنه اما وقتی زیادی روی دوستی ها و رفاقتاش حساب باز کرده باشه دوباره با شنیدن تداوم این اشتباهات مسلماً حالش مثل الان من می شه داغون و ناچار و ناتوان در حال دندون قروچه.

۱۳۸۹ تیر ۲۸, دوشنبه

نوستالژیک

درگیری های این روزهای پرمشغله بعد از تنبلی های آن روزهای پر رخوت بعد از تمام روزهای محدود به دنیای واقعی بی خاصیت هیچ چیز برایم نداشته به جز پیدا کردن یک دوست بسیار همراه و همراه که مدتها بود انگار که از دستش داده بودم اون هم در دنیای واقعی و بعد مجازی. برگشتن توی یک جمع صمیمی خوب توی یک سفر دوست داشتنی بین اونهایی که دوستشون داشتم و دوستان خوبی هستند و معاون قلب طلایی من که حالا مدیر کل اون تشکیلات شده و دموکرات بودن و محترم بودنش توی این روزهای قحط الرجال مشعوفم کرد و مسرور.(می دونید که منظورم کلا برمی گرده به روابط عمومی)
و تشویق به چاپ یک کتاب و مرور گذشته های مکتوب و مکتوب های گذشته و یافتن اونهمه احساس و شور و ... و یافتن دوباره من در اون نوشته های دیروزی و نه من امروزی که دیگه حتی درک اون احساسات برایم کاری دشوار بود که انگار پیری ناتوان از درک احساسات نوجوانی با فاصله سه نسل ازهم.
گذشته های خوب با عطر ناب نوستالژی را دوست داشتم.

۱۳۸۸ دی ۲, چهارشنبه

فصل خوب

دوباره فصل خوب نمایشگاه ها شروع شد و اینبار فصل نمایشگاه خوب. کاش امسال توی این نمایشگاه بتونیم کار حسابی بکنیم.دوباره سرشارم از انرژی انجام کارهای بیخودی.

۱۳۸۸ آبان ۲۹, جمعه

در همین حوالی

جمعه ها که برای ما روز تعطیل هفته است یه فرصت خوبه برای مسافرت های کوتاه یکروزه با دوستانی که تازه به دایره دوستامون اضافه شون کنیم و بیرون کشیدن آدمهایی که دوستشون داریم از روزمرگی های کسل باری که گرفتارش شدن.
و دیروز یکی از اون جمعه های خوب بود که رفتیم دزفول توی یه خونه باغ.هیچ چیز خاصی نبود و شاید هیچ کار خاصی هم نکردیم اما از با هم بودن لذت بردیم و از شادی همدیگه.

۱۳۸۸ آبان ۱۹, سه‌شنبه

سختی کار

دیروز سخت ترین ماموریت کاریم رو رفتم.حساب کن یه مسیر دو ساعت و نیمه رو آدمی که عادت داره با آهنگ و ترانه های دوست داشتنیش همخوانی می کنه مجبور باشه به جرم زن بودن خفه خون بگیره و گلودرد و خواننده محترم هی اون صدای نازش رو به اوج ببره و هی...
بعد مجبور باشی کنار دست مدیرکل بشینی و صورتجلسه بنویسی و یه شیرینی میکادوی مورد علاقه ات توی ظرف جلوت طنازی کنه و انواع و اقسام نقشه ها رو بکشی برای اینکه چطوری در فرصت مناسب دست به کار بشی وبعد از چند ساعت درگیری بالاخره در لحظه موعود ببینی که از بین اونهمه شیرینی دست مبارک مدیرکل دقیقاً همون رو بر میداره و می بره...
بعد در اوج گرسنگی و عجله یه خبرنگار بد پیله بهت گیر بده و وقتی بالاخره تونستی به ظرف غذای موعود برسی به قاشق چهارم نرسیده سیر بشی...
هیچکس می تونه فکرش رو بکنه؟
باید برای این ماموریت علاوه بر حق ماموریت یه سختی کار هم برام محاسبه کنن.

۱۳۸۸ آبان ۱۶, شنبه

قدرت

خدایا این قدرت چرند بافی را از من نگیر تا بتونم همیشه برای بچه ام از هر چی که خواست قصه ای بسازم بی ته تا خوابش ببره راحت و با سرانجام تا نا امید نشه از دانسته های مادرش.

۱۳۸۸ آبان ۹, شنبه

من آماده ام

خیلی وقته لذت نبردم از خیلی چیزها که دوست داشتمشون. از دیدن فیلمهای خوب. از غرق شدن توی کارهای شلوغ و فوریتی یک تحریریه. یه کار نقاشی یه آموزش خطاطی، یه تلاش موفق یادگرفتن موسیقی ، یه فصل ورزش و مسابقه ، یه دوستی عمیق و خالصانه
خیلی وقته ...
دیروز بالاخره با تمام تنبلی ها وروزمرگی ها جنگیدم وتن به یه ورزش حسابی دادم و حالا آماده ام که دوباره لذت ببرم از تمام چیزهای خوبی که دوستشون داشتم. من از امروز آماده ام.

۱۳۸۸ مهر ۳۰, پنجشنبه

بخالت


این بدترین چیزیه که توی محیط های کاری و مخصوصاً اداری و علی الخصوص این اداره لعنتی ما وجود داره : جان به لب آمدن آدمها از دیدن کوچکترین موفقیت و محبوبیت دیگران و چشم دیدن هیچ کس را نداشتن و ... فکر کنم بهش می گن بخل.

هرمس زاده

و امروز موجودی از جنس خدای هرمس زاده شد.
امروز تولد من بود یک روز پر مشغله اداری. اما باز این جنب و جوش می ارزه به بی حوصلگی های کارهای روزمره .
و اینکه من موجود از جنس خدای هرمس هستم من باب تستی که توی فیس بوک عزیز دوستی شیر کرده بود و نتیجه اش برای من این شد که از خدایان یونان سهم من الهام گرفتن از خدای هرمس بود گفتم و ...
روز تولدم بود به همین سادگی...
مربوط به تاریخ 15/7/88

۱۳۸۸ شهریور ۳۱, سه‌شنبه

مزیت تعطیلات

بیشترین مزیت این پنجشنبه های تعطیل ماه رمضان دیدن فیلم های تلمبار شده بود که بعد از مدتها تونستم در بهترین شرایط ببینمشون. حتی اگه مثل زمانی که هنوز ال سی دی و دی وی دی پلیر و ... اختراع نشده بود . پای یک مانیتور 15 اینچ و با یک دستگاه کامپیوتر بهترین شرایط من باشه.
لذت بردیم.

۱۳۸۸ شهریور ۲۳, دوشنبه

قصه های ناب

خوبه همینجا به این برادر بزرگواردوست داشتنی تشکر بی حد و حصرم رو اعلام کنم از اهدای این DVD نوستالژیک به پسر کوچک که هدیه تمام خاطرات خوش روزهای کودکی بود به ما و چه حس خوبی داشت گوش دادن به قصه هایی که آن روزها همه چیز بود برای ما بچه های جنگ و تحریم.
آن روزها که داشتن یک کتاب و نوار قصه خدا بود برای ما و امروز این غوطه خوردن در حس نوستالژیک خدایی.
(خوب شد که این بچه ها بهانه ای شده اند برای بچگی کردنهای دوباره مان)