۱۳۸۸ شهریور ۱, یکشنبه

سادگی مو ساده نگیر

به نظر من آدم ها همشون ساده ان.ساده تر از اونی که به نظر می رسن. خیلی راحت به هم اعتماد می کنن خیلی راحت به هم راه می دن برای نزدیک شدن. خیلی راحت همدیگه رو دوست دارن و خیلی راحت با هم دوست می شن.اما این مذهب و عرف ماست که حصاری می کشه بین جنس های آدمها و این دوستی ها رو سخت و شاید معضل می کنه. برای من اون دنیایی که بتونم توش راحت همه رو دوست داشته باشم .راحت با کسانی که دوست دارم وقت صرف کنم . بتونم توی موقعیت هایی که نیاز دارن به همراهی ،همراهشون باشم و بتونم وقتی که نیاز به همدردی دارن دستشون رو بگیرم و وقتی که سرشار از محبت هستم در آغوش بگیرمشون قشنگترین تصوریه که از دنیا دارم.
به نظرم اگر این محدودیت های دینی و عرفی ما نبود ارتباط ها و دوستی های دو جنس اینقدر دچار مشکل نمی شد. اونهایی که مشکل دارن که در هر حال این مشکل رو دارن اما در مورد اونایی که دنبال اون حس آرامش دوستی و پیدا کردن تکه های پازل وجودشون هستن این محدودیت ها باعث شده که این روابط در حالت متاهلی بشه مشکل و در حالت مجردی بشه عشق.

۱۳۸۸ مرداد ۳۱, شنبه

دوستی

همیشه از اونی که هستم خیلی راضی بودم هیچوقت مثل دخترهای دیگه آرزو نداشتم پسر باشم هیچوقت و دلایل اونها هم که چنین آرزوی داشتن برام پذیرفته نبود.
اما این اولین باریه که احساس کردم دلم می خواست پسر باشم اون هم برای داشتن دوستای خوب.این روزها که دور و برم رو نگاه می کنم می بینم همه دوستام حسابی درگیر زندگی و همسرشون هستن و هیچوقت نمی تونی روی بودنشون موقعی که بهشون احتیاج داری حساب کنی اما حداقل برای مردها این وضعیت صادق نیست و اونها این تعهد و وابستگی دائمی به همسراشون رو ندارن و می تونن هر وقت که بخوای در کنارت باشن.

۱۳۸۸ مرداد ۲۸, چهارشنبه

تعطیلات خوشحال

حتی یک کارمند هم می تونه دو هفته بره تعطیلات تابستونی و به معنای کلمه خوش بگذرونه .می تونه بره جنگل ابر، می تونه بره دریاچه ولشت و سوار قایق بشه، می تونه بره رامسر و سوار تله کابین بشه ، می تونه بالای بام رامسر روی نرده ها لای ابرها بایسته و زمان رو برای خودش متوقف کنه. می تونه توی اون هوا بستنی قیفی بخوره و یخ نزنه.می تونه دریا بره می تونه کلی از مغازه های بین راه خرید کنه.می تونه ماشینش رو توی سفر بفروشه. می تونه بلیط هواپیماش رو همینطوری بیخودی به خاطر دوستاش دو روز کنسل کنه. می تونه تا بوق سگ بیدار بمونه و صبح تا شب هم دوباره بیدار باشه و هیچ نگران فردا نباشه و وقتی بعد از چند روز بالاخره خوابید خواب ببینه که زایمان کرده و 6 ماه نمی خواد بره سر کار و شب بعد خواب ببینه که فردا عروسیشه و یه هفته ای لازم نیست بره سر کار و... و این رویا ها ادامه داشته باشه.
بله آدم می تونه کارمند باشه و همه این کارها رو بکنه .آدم می تونه کارمند باشه و خوشبخت باشه. آدم می تونه کارمند باشه و از اومدن سرکار لذت ببره وقتی همکارای خوبش رو بعد از دو هفته می بینه. آخ چه کیفی می ده آدم دو هفته کارمند نباشه.

۱۳۸۸ مرداد ۳, شنبه

زنگ تفریح

بهترین اتفاق این روزها اینه که یه کارتبلیغاتی اداری بعد از کی به تورت بخوره بعد بری یه جایی که دوست داری آرامشش رو و این کارو بدی واست انجام بدن بعد یه دفعه ببینی منبع فیلمی رو که مدتها حسرتش رو می خوردی و دوست داشتی در عین ناباوری همونجا پیدا کردی و البته بدترین چیز(این روزها معنای وسیع تری نسبت به گذشته ها پیدا کرده من باب استفاده توسط کاندیدای سبز) اینه که هیچی از اون لیست لعنتی بلند بالا یادت نیاد و بدتر از اون این حسی یه که از شنیدن این جملات بهت دست می ده که تو جوابی بهشون ندادی: مگه فیلم می بینید. جومونگ نگاه می کنی؟؟
یعنی چی؟

۱۳۸۸ مرداد ۱, پنجشنبه

آغاز

دیباچه: این سومین وبلاگ اینجانب در عرض پنج شش سال از زمان آشنایی با این پدیده متحیرالعقول می باشد.
از آنجایی که به دلیل تعدد نقشهای اجتماعی این حقیر دچار چندگانگی شخصیت گردیده است(اصلاح می شود: شده است ) به ناچار هر کدام از آنها را باید در یک قالب پیاده سازی کند و از آنجایی که عادت به پنهان بودن از چشمها ندارد این وبلاگ جهت تنویر افکار عمومی تاسیس گردید.
پی نوشت: یک زمان نه خیلی دور وقتی برای اولین بار توی خبرنامه داخلی سازمان باب چاپ مطالب طنز و سرگرمی را باز کردیم مطالبم را با نام "دستنوشته های کارمند باشی" به صورت هفتگی اونجا می نوشتم و همین بابی شد برای دوستی ها و شاید تحول هایی توی روحیه کارمندها. به هر حال چون قراره اینجا هم از من کارمند بنویسم این اسم رو براش انتخاب کردم. گر چه هر آدمی در هر نقشی که باشه یک سری خصوصیات شخصی و ذاتیش ازش جدا ناشدنی هستن که برای من هم قاعدتاً همینطوره مثل شوخ طبعی مثل خود شیفتگی مثل ...
و اما روزی که به نوشتن این وبلاگ فکر کردم حدود دو ماه پیش بود و یک عالمه فکر توی سرم بود اما اینقدر که به تاخیر افتاد این شروع همه اونها هیچ شدن و خیلی چیزهای دیگه هم همینطور. چقدر امیدها و چقدر سبزینه ها و چقدر شور و ...
نمی خوام اولین هاش با غم باشه بنابراین نوشتن از امروز رو می گذارم برای یک روز دیگه.